ซากเรือ HTMS Sattakut เกาะเต่า: ความลึกและประวัติ

HTMS Sattakut คือซากเรือที่นักดำน้ำเกาะเต่าทุกคนอยากไปให้ได้ อดีตเรือยกพลขึ้นบกลำนี้เคยประจำการกับกองทัพเรือสหรัฐฯ แล้วต่อด้วยกองทัพเรือไทย และจมเมื่อมิถุนายน 2011 ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะเป็นแนวปะการังเทียม เรือวางอยู่บนทราย ส่วนโครงสร้างด้านบนสูงขึ้นมาถึงราว 18 ม. และท้ายเรืออยู่ที่ 30 ถึง 32 ม.

ในบรรดาจุดดำน้ำของเกาะเต่า นี่คือซากเรือที่รู้จักดีที่สุด และมักดำคู่กับ pinnacle ของ Hin Pee Wee ซึ่งอยู่ทางเหนือไปไม่กี่เมตร ด้วยความลึกระดับนี้ จึงเป็นการดำน้ำที่สนุกและเป็นจุดเรียนคอร์ส Advanced ไม่ใช่การดำน้ำสัปดาห์แรก

แผนที่จุดดำน้ำ HTMS Sattakut

2ตัวเรือ Sattakut 18 ถึง 32 ม.
3ห้องควบคุมเรือ ยอดที่ 18 ม.
4ปืนหัวเรือ ~20 ม.
5ปืนท้ายเรือ ปลายส่วนลึก
6Pinnacle ของ Hin Pee Wee ยอดที่ 8 ม.

เส้นทางที่ใช้บ่อย: ลงตามเชือกทุ่นสู่ห้องควบคุมเรือหรือหัวเรือ วนรอบปืนหัวเรือ ทางเดินกลาง และปืนท้ายเรือ แล้วว่ายไปทางเหนือสู่ Hin Pee Wee เพื่อค่อยๆ ขึ้นเหนือก้อนหิน ภาพวาดอ้างอิงจากการบรีฟของไกด์ดำน้ำในพื้นที่ เป็นเพียงค่าประมาณ ไม่ตรงมาตราส่วน และไม่ใช้สำหรับการนำทาง ให้ยึดการบรีฟของไกด์ในวันนั้นเป็นหลักเสมอ

ดำน้ำ HTMS Sattakut: เส้นทางดำน้ำ

คุณลงตามเชือกทุ่นไปยังห้องควบคุมเรือหรือหัวเรือ แล้ววนรอบซากเรือ: ปืนหัวเรือ ทางเดินกลาง ปืนท้ายเรือ จากนั้นออกจากเรือ ว่ายไปทางเหนือข้ามพื้นทราย และจบด้วยการค่อยๆ ขึ้นเหนือก้อนหินของ Hin Pee Wee แผนมาตรฐานคือทำส่วนลึกก่อนแล้วค่อยไปส่วนตื้น ซึ่งให้เวลาก้นทะเลมากกว่าการดำซากเรืออย่างเดียว

โครงสร้างใต้น้ำ

เรือยาวราว 49 ม. และกว้าง 7 ม. มีดาดฟ้าหลักโล่ง ห้องควบคุมเรือสองชั้นตรงกลาง และปืนต่อสู้อากาศยานขนาด 40 มม. ที่ปลายทั้งสองด้าน ปืนเหล่านี้คือจุดถ่ายรูปคลาสสิก

หัวเรือ: ปืนอยู่ที่ราว 20 ถึง 21 ม. ช่องทางเข้าใต้แท่นปืนนำลงบันไดสู่ห้องโดยสารด้านหน้า
ห้องควบคุมเรือ: จุดที่ตื้นที่สุด ที่ราว 18 ม. มีช่องเปิดสามช่องอยู่ใต้ลงมา ทางหัวเรือ
ทางเดิน: ทางเดินกลางยาวพาดไปทางท้ายเรือใต้สะพาน มีห้องอยู่สองข้างที่มองเข้าไปได้ทางหน้าต่างกลม
ท้ายเรือ: ปืนกระบอกที่สองคุมทางเข้าของทางเดิน เป็นปลายที่ลึกที่สุด ราว 30 ถึง 32 ม. ขึ้นอยู่กับน้ำขึ้นน้ำลง ส่วนหัวเรือตื้นกว่า ที่ราว 26 ม.

มีหลายข้อมูลที่ไม่ตรงกันว่าเรือตั้งตรงสมบูรณ์หรือเอียงเล็กน้อย ดังนั้นอย่าแปลกใจถ้าดูเอียงนิดๆ

สัตว์ทะเลที่ Sattakut

ปลาถือซากเรือเป็นบ้าน ปลาเก๋ายักษ์ ปลาสวีตลิปส์สีน้ำตาล และปลากะพงจุดเดียวอยู่รอบตัวเรือและโครงสร้างด้านบน มีปลาบาราคูด้าหางเหลือง ปลาผีเสื้อ และปลากะรังอยู่ใกล้ๆ งูทะเลและกระเบนหางหนาม Jenkins ผ่านมา และมีรายงานว่าพบฉลามวาฬใกล้ๆ เป็นบางครั้ง

มองใกล้ๆ จะเจอตัวเล็กๆ: กุ้ง Durban dancing บนบันไดภายใน ปลาแมงป่องใกล้ประตูและหน้าต่างกลม นูดิแบรนช์ และผิวปะการังกับฟองน้ำที่เติบโตปกคลุมเหล็ก

ประวัติของซากเรือ

เรือถูกปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 1944 ที่ Commercial Ironworks ในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน เป็นเรือ Landing Craft Infantry (Large) ของกองทัพเรือสหรัฐฯ อีกไม่กี่ปีต่อมาเข้าร่วมกองทัพเรือไทยและเปลี่ยนชื่อเป็น HTMS Sattakut ตามชัยชนะของไทยในสงครามฝรั่งเศส-ไทยปี 1941 หลังผ่านงานลาดตระเวน ฝึก และขนส่งมาหลายสิบปี กองทัพเรือและกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งก็มอบให้เกาะเต่า

ทีมงานนำวัสดุอันตรายออก และกองทัพเรือจมเรือเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2011 ในน้ำลึกราว 30 ม. ด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาลท้องถิ่นและวงการดำน้ำ แนวคิดคือสร้างแนวปะการังใหม่และลดแรงกดดันต่อจุดดำน้ำธรรมชาติ

สภาพน้ำและช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการดำน้ำ

กระแสน้ำมักเบาถึงปานกลาง แรงขึ้นตามน้ำ และรู้สึกชัดที่สุดบนดาดฟ้าด้านบนที่โล่ง ทัศนวิสัยคือตัวแปรใหญ่: ตั้งแต่ 5 ถึง 20 ม. โดยวันปกติอยู่ที่ราว 5 ถึง 15 ม. และบางวันใสกว่า เทอร์โมไคลน์มักเริ่มใกล้ 18 ม.

เดือนที่สงบกว่า ราวมีนาคมถึงกันยายน มักดีที่สุดสำหรับจุดดำน้ำฝั่งตะวันตก ทัศนวิสัยและสภาพผิวน้ำมักแย่ลงตั้งแต่ราวพฤศจิกายนถึงมกราคม

เคล็ดลับจากนักดำน้ำท้องถิ่น

พกไฟฉาย แม้ในส่วนที่มีแสง ภายในมืด
ใช้ Nitrox หรือวางแผนโปรไฟล์หลายระดับ: ซากเรือก่อน แล้วค่อยไป Hin Pee Wee
อย่าจับตัวเรือรอบประตูและหน้าต่างกลม เพราะเป็นที่ซ่อนของปลาแมงป่อง
เลือกวันที่น้ำใสสำหรับถ่ายรูปปืนให้สวย

ข้อควรระวังด้านความปลอดภัย

ที่ 30 ม. และลึกกว่า อาการเมาไนโตรเจนและเวลา no-decompression ที่สั้นเป็นเรื่องจริง นักดำน้ำ Open Water จำกัดที่ 18 ม. ซึ่งไปถึงแค่ยอดห้องควบคุมเรือ ศูนย์ดำน้ำส่วนใหญ่จึงจัดให้นักดำน้ำ Advanced หรือผู้มีวุฒิดำน้ำลึก การเข้าไปในตัวเรือเป็นสภาพแวดล้อมแบบมีเพดานปิดและต้องมี wreck specialty หรือการฝึกแบบเทคนิค อย่าดำเกินระดับการฝึกของคุณ